دلنوشته

قرار عاشقي.....

Fri, 30 Mar 2012 17:56:00 GMT

به نام خداي مهربون

سلام

همونطور كه درجريان هستين ( اگه نيستين بگين كه درجريانتون بزارم ) با هم قرار گذاشتيم كه دعا كنيم!

دعايي از جنس نور.....

دعايي به زلالي باران بهاري......

دعايي به پاكي و صفاي باطن تون.....

دعا ميكنيم براي شفاي بيمارانمان.....

دعا ميكنيم براي ظهور آقامون......

دعا ميكنيم براي صفاي باطنمون.....

دعا ميكنيم برا مشكلات و گره هاي زندگيمون....

دعا ميكنيم براي عاقبت بخيريمون.......

دعا ميكنيم...............................

چرا كه دعا مغز عبادت است. و دعاي مومن در حق برادر ديني اش انشاالله مستجاب خواهد بود.

قرار ما پنجشنبه 17 فروردين ساعت 22 همراه با زيارت عاشورا و دعا درحق همديگر انشاالله....

حاجت روا باشيد......

پي نوشت : دوستان اگه با ساعتش مخالفيد اعلام كنيد.

لطفا حتما نظراتتون را چه مخالف و چه موافق ثبت كنيد

اعياد سه گانه....

Fri, 10 Feb 2012 09:44:00 GMT

نور عترت آمد از آيينه ام

کيست در غار حراي سينه ام

رگ رگم پيغام احمد مي دهد

سينه ام بوي محمد مي دهد

ميلاد نبي اكرم، حضرت محمد مصطفي"ص" مبارك..........

اي ششم پيشواي اهل ولا
خلق را رهبري به دين هدي
پاي تا سر خدانمايي تو
هم ز سر تا بپاي صدق و صفا

ميلاد رئيس مذهب شيعه، حضرت جعفر صادق"ع" مبارك......

فجر است و سپيده حلقه بر در زده است
روز آمده، تاج لاله بر سر زده است
با آمدن امام در کشور ما
خورشيد حقيقت زافق سر زده است

قرن ها بود تاريخ واقعه اي به اين وسعت و عظمت به خود نديده بود. و خميني چه زيبا ، حماسه حسيني آفريد و بر رسم و راه حسين"ع" باقي ماند.

هم شرايط زمانه و آمادگي مردم فراهم بود و هم پيام امام درتاريخ جاودانه ميشد. دقيقا همان شرايطي كه در زمان امام حسين"ع" فراهم بود كه در زمان هيچ يك از امامان ديگر اين شرايط فراهم نبود( همزماني حكومت جور و آماده بودن شرايط زمانه) كه اگر بود آنها نيز چنين حماسه اي مي آفريدند.......

زمان گذشت و گذشت..........

و اينك، امام خميني حماسه اي آفريد به رسم حماسه حسيني. هدف همان بود و تنها تفاوت در نتيجه ي قيام بود كه اين حكومت بود و آن شهادت . و هم اين و هم آن هردو براي هر دو نتيجه آماده بودند.....................

حماسه بزرگ و با شكوه پيروزي انقلاب اسلامي بر تمام مسلمانان عزيز ايران زمين مبارك........

پ.ن1: بعضي ها آگاهانه يا ناآگاهانه درصدد خراب كردن اين حماسه هستند . و چه غافلند كه نميفهمند با اين كار حماسه حسيني را هم زير سوال ميبرند. اما دست غيب الهي اجازه ي پاك شدن اين حماسه ها از تاريخ را نمي دهد............

پ.ن2: در راهپيمايي با شكوه 22 بهمن شركت ميكنيم تا به جهان نشان دهيم ايام الله كه خدا خود در قرآنش سفارش به حفظ آن كرده است را حفظ خواهيم كرد و گرامي خواهيم داشت تا آخرين نفس ها.......

پ. ن3 : به رهبر عزيزمان اعلام ميكنيم كه همواره گوش به فرمانت هستيم و اجازه نمي دهيم غافلان چه عمدا و چه سهوا ، هدف مقدس انقلاب را ازبين ببرند.

پ.ن4: امام علي "ع" با ابوبكر بيعت اجباري كرد تا اسلام زنده بماند. و آن زماني بود كه جريان ارتداد از دين و ادعاي پيامبري صورت گرفت و امكان زوال اسلام و تشكيل حكومت غيراسلامي بود.همانگونه كه خود در نامه به مردم مصر چنين فرمود:

......پس در بيعت با ابوبكر دست نگاه داشتم تا آن كه از دين برگشتگان را ديدم كه از اسلام بازگشته و به نابودي دين محمد"ص" فرا ميخوانند. پس ترسيدم اگر اسلام و اهلش را ياري نكنم، در آن شكافي يا انهدامي را مشاهده كنم كه مصيبت آن بر من بزرگتر از فقدان ولايت و حكومت بر شما باشد كه بهره ايام اندك زوال پذير، همچون سراب است.............

و امام علي"ع" با ابوبكر كه ابوبكر بود! كسي كه حق اون را غصب كرده بود، بيعت كرد فقط و فقط به خاطر اينكه حكومت اسلامي باقي بماند و غير مسلمان بر مسلمان حكومت نكند و اسلام از هم فرونپاشد.

حال وظيفه ما با وجود هزاران هزار مكر و فريب پيچيده تر از زمان امام علي"ع" و ميليون ها دشمن اسلام و رهبري دلسوز اسلام چيست؟؟؟!! آيا چيزي جز دادن دست بيعت با حاكم مسلمان زمان است؟

بترسيم كه در آن دنيا جلوي علي"ع" سرافكنده باشيم ازاينكه به رسم او عمل نكرديم و به فرمان رهبرمان براي جلوگيري از انهدام اسلام گوش نسپرديم.......

براي دل تنگم!

Thu, 29 Dec 2011 20:12:00 GMT

به نام خالق خودم و خودت و خودش.......

سلام

اين روزها دلم ميگويد بنويس و عقلم ميگويد ننويس! و چه تضادي است بين دل و عقل. گاه به اندازه زمين تا آسمان......

به حرف دل گوش کردم و شروع به نوشتن کردم! اما بيا کمي هم با عقل سفرکنيم. حرفهايش شنيدني است:

عقل ميگويد:

خدا دوستت دارد. خيلي زياد که حتي تصورش در ذهن کوچکت نميگنجد.....

چرا که خود ميگويد :اگر آنان كه از من روى گردانيده‏اند، مى‏دانستند كه چه قدر منتظر آنان هستم، از شوق مى‏مردند.(حديث قدسي)

عقل ميگويد:

سايه معشوق اگر افتاد بر عاشق چه شد
ما به او محتاج بوديم، او به ما مشتاق بود

عقل ميگويد:

بنشين و تفکر کن که چه بودي و چه شدي! ببين چگونه از نطفه اي بي ارزش، ارزشمندترين موجود هستي شدي.و آنگاه که روح خدايي در تو دميده شد، همان خدا به خود دست مريزاد گفت......فتبارک الله احسن الخالقين. به خاطر خلقت خود .....

آري تو هماني هستي که خدا از آفرينشت کيف کرد و به خود باليد......

اما نه از سير خلقتت که نطفه بودي و بعد علقه، سپس مضغه و عظام و لحم برآن اضافه شد. اينها هيچ کدام مايه ابهت خدا نبود! که "ثم انشانه خلقا اخر" بود که خدا را به وجد آورد و به خلقتش آفرين گفت......

خلقا اخر همان عقل و شعور و روح وعشق خدايي است که درون تو است. و تو بايد با آن به سرمنشا هستي برسي.

آري عقل .....

عشق......

روح خدايي...

همانکه تو را به ذات اقدس الهي وصل ميکند.

نميدونم چرا دوست دارم اين شعرو بزارم تو اين پست!:

<** ادامه مطلب... **>

بر لب دريا و ساقي تشنه لب

عقل ميگفتا بنوش آب زلال

عشق مي گفت اين محال است و محال

نوشم آب و تشنه لب مولاي من

واي من اي واي من اي واي من

هست در کيش وفا کيشان حرام

بنده نوشد آب و مولا تشنه کام

گر چه لب تشنه برون شد از فرات

بود در فرمان او آب حيات

چون برآمد پور حيدر پشت زين

عقل احسن گفت و عشقش آفرين

ناله اطفال و افغان رباب

هر دو مي گفتند اورا کن شتاب

نخل ها بستند بر او راه را

هاله سان بگرفته دور ماه را

لحظه اي نگذشته دشمن از جفا

کرد از پيکر دو دست او جدا

عشق آمد کار را آسان گرفت

مشک را آنگاه بر دندان گرفت

همت او آب بود و خيمه گاه

تيري آمد من چه گويم آه آه

ني زمن از آب پرس و ني زمشک

اينقدر دانم که مشک افشاند اشک

تير ديگر آمد و گردون گريست

ديده عياس زين غم خون گريست

چون شد ار گويم زبانم لال باد

بر زمين عباس از زين اوفتاد

با نداي(يا اخا ادرک اخاک)

ز آسمان خورشيد آمد روي خاک

گفت ماهش را درآن درياي خون

تو برو(انا اليه راجعون)

تو برو چشم انتظارت حيدر است

بهر تو آماده آب کوثر است

تو برو کز هوش رفته اصغرم

آب را برده زخاطر دخترم

غم مخور عباس من راحت بخواب

کودکان ديگر نمي خواهند آب

بعد تو فرياد يا رب يا رب است

نام تو ورد زبان زينب است

اي ((شکوهي))دم فروکش از کلام

آتش افکندي به جان خاص وعام

http://hashemshokoohi.persianblog.ir

اين روزها دلم هواي کرب و بلا ميکند...

Mon, 05 Dec 2011 08:00:00 GMT

اين روزها دلم هواي کرب وبلا ميکند......

سرزميني که سراسر بلا و کرب است و همين......

وقتي پا برخاک آن سرزمين بلا ميگذاري تازه ميفهمي که کربلا يعني بلا، يعني درد، يعني غم......

وقتي گرماي سوزان آفتاب داغ بر چهره ات مي تازد تازه ميفهمي عطش چيست. خشکي و تشنگي چيست.....

اگر بدون آب ميان بيايان بماني و ساعتها مجبور باشي بادها و خاکهاي غربت را تجربه کني، تازه متوجه ميشوي که چه خاکي روي قلبت نشسته. و حالا اينجا در اين سرزمين بايد آن را بشويي..... نه با آب ! بلکه با اشک چشمانت......

اينجا آب را که مي بيني ناخودآگاه گريه ميکني. بر فرزندان آن مادري که خداوند آب را مهريه او قرار داد اما آن را از فرزندانش دريغ کردند......

اينجا همه چيز غريب است. همه چيز گويي زبان دارد و غربتش را فرياد ميزند.....

وقتي اشک هايت زمين اين سرزمين را خيس کرد بدان که دلت شسته شده. پس ميتواني به طواف قلبت بروي. طوافي کامل .....براي قلبي که هرچه بيشتر مي بيند بيشتر ميسوزد. قلبي که هرچه نزديکتر ميشود بيشتر مي طپد. و وقتي به حسين"ع" و عزيزانش ميرسد ميفهمد که سالهاست به عشق آنها مي طپد.همان سال هايي که محرم و صفرش را براي حسين"ع" عزاداري کردي و برآنها گريستي. همان سالهايي که زير لب زمزمه مي کردي"کربلا منتظر ماست بيا تا برويم" .......

و حال آمده اي.... آمده اي به طواف عشق.... آمده اي تا به نداي هل من ناصر ينصرني، لبيک بگويي.....لبيکي که تاوانش، ماندن است. ماندن و سوختن..... ماندن و سرتسليم فرود آوردن....

پس بمان.... بمان و بياموز غيرت و وفاي عباس را، بياموز صبوري زينب را، بياموز جوانمردي علي اکبر را، بياموز عشق حسين را...........بياموز

ياعلي

صحبتي از ته دل!!

Sun, 20 Nov 2011 10:13:00 GMT

سلام

اين بار ديگه پاکش نميکنم!

چندبار حرفاي دلمو نوشتم و پاک کردم......

اما اين دفعه ديگه ميخام بنويسم هرآنچيزي که دلم ميگه مثل هميشه.....

منتهي يه خورده فرق ميکنه اين بار...!

ميگن مومن از يه سوراخ دوبار گزيده نميشه. لاف ايمان ميزنيم! ادعاي مومن بودن داريم ولي از يه سوراخ هم هزار بار گزيده ميشيم!

قربون عظمتت برم خدااااااااااااااااااا جون که فقط خودت از دل من خبر داري. که اگه هرکسي ديگه خبرداشت ممکن بود چه ها بشه!

آدم تو زندگي تجربه هاي مختلفي کسب ميکنه.....

بچه که بوديم بزرگترا از تجربه هاشون ميگفتن . از سختي ها و خوشي هاي زندگي . واي که چه عالم خوبي داشتيم . تنها غصه مون اين بود که چرا بزرگترا الکي الکي ناراحت ميشن برا يه مسئله اي!

معناي چندتا پيرهن بيشتر پاره کردن را نمي فهميديم! نمي فهميديم پستي و بلندي زندگي يعني چي؟ زندگي را فقط بلندي مي ديديم و بس!

دلتنگي را حس نميکرديم . اصلا واژه اي بي معنا بود برامون. چون دلامون را فقط به يه نفر داده بوديم! چون طينتمون پاک بود. چون خدايي بوديم . چون خدا به اون وسعت و عظمتش تو دلامون بود و لا غير..............

يادت بخير کودکي...................

ميگن جواني بهترين دوران زندگي آدمه................

اما خيلي دوران سختيه! بايد خيلي ايمانت را قوي کرده باشي که بتوني جواني را بهترين دوران عمرت بکني. يا بايد خودتو به خواب بزني و کلهم همه مقيداتت را بزاري کنار!!!! يا بايد اينقدر قوي و استوار سر اعتقاداتت بايستي که.....

فقط دراين دوصورت ميتوني جواني خوبي داشته باشي.........

درغيراينصورت تکليف خودتو نميدوني . يه روز اينوري ميشي يه روز اونوري......

سن چنداني ازم نگذشته ! ولي احساس ميکنم خيلي تجربه کسب کردم!( حالا اين وسط يه نوشابه هم برا خودمون باز کنيم. مگه چي ميشه:دي)

و همين آزارم ميده! آره همين تجربه کسب کردن ها آزارم ميده......

چون وجدانم ميگه اين تجربه ها را بکار بگير و اجازه بده تجربه هاي شيرين گذشته دوباره تکرار بشه همانطور که اجازه نميدي تجربه هاي تلخ گذشته دوباره تکرار بشه. اما احساس يا نه اسمشو بزاريم هواي نفس ، يه لگد به وجدان ميزنه و ميگه بيخيال!!!

دعواي وجدان يا به قول کتابا نفس لوامه با هوس يا به قول کتابا نفس اماره دعوايي هميشگي است که پايان ندارد ...مگر آنکه به مرز عصمت رسيده باشي........

و تو اين وسط در بين اين دعوا بايد بماني و بماني......................

انتخاب با توست اما خيلي سخته..............

کم کم دارم به اين پي ميبرم که نتونستم ايمانم را اونطوري که بايد تقويت کنم ....

چون گاهي وقتا وسط اين دعوا ميبُرم!!!

پ.ن :آخرش نتونستم حرف دلمو جاري کنم . پس ميتونم به خودم اميدوار باشم که هنوز کورسويي از ايمان درونم هست که اجازه نميده سفره دلمو جز براي صاحبش باز کنم.............

الحمدلله رب العالمين...............

گمشده درونم...

Mon, 03 Oct 2011 19:49:00 GMT

امروز رفته بودم گلستان شهدا. دنبال گمشده هاي درونيم ميگشتم! خاطرات شهدا را که مي خوندم همش با خودم ميگفتم خوش به حالشون که اون دوران را درک کردند. اون دوران، اون شرايط و اون جامعه، آدم هايي حسين "ع" وار و عباس "ع" وار از اون آدمها ساخته . اما امروز ديدم که ميشه تو همين دوران ، با همين شرايط، تو همين جامعه، پروازي ملکوتي داشت . خدا بهم نشون داد که اگر آه تو از جنس نياز است/ در باغ شهادت باز، باز است.......

شهيد عليرضا ويزش فرد.....

عليرضا ويزش فرد، دانشجوي رشته ي علوم آزمايشگاهي دانشگاه زاهدان در تيرماه 89 در شب تولد حضرت ابوالفضل العباس(عليه السلام)، در مسجد جامع زاهدان با در آغوش گرفتن عامل انتحاري که قصد ورود به مسجد و از بين بردن هزاران نفر از شيعيان مومن اين شهر را داشت، جان خود را همچون حسين فهميده در راه اسلام فدا کرد.

شهيد ويزش فرد را قبلا ميشناختم ولي امروز که خاطراتش را ديدم و خوندم واقعا به اين پي بردم که در باغ شهادت باز باز است......

خانواده و دوستاش ميگن :

ظاهرش را که مي ديدي شايد در دل ميگفتي، اين تيپي که باشي، شهيد نمي شوي!! اما غافل از اينکه او از من و تو و ميليون ها نظير من و تو جلوتر است.

اما بايد از دوستانش بپرسي شايد برايت بگويد، از روزهايي که نگهبان خوابگاه کشف ميکند کسي که نيمه شب سجاده به دست به محوطه خوابگاه ميرود کيست؟ شايد برايت بگويد وقتي که ديگران سلام نماز را هم داده اند عليرضا هنوز در سجده است معبود است و او، مي گويد و مي شنود.

از دوستانش که بپرسي، مي گويند عليرضا اين روزهاي آخر کدام کتاب را ورق ميزد؟

کتاب "حيات پس از مرگ" را.

اما بايد از مادرش که اين کتاب را چند دور خوانده (آخر توصيه ي عليرضا بوده: که مادر اين کتاب را بخوانيد!) بپرسي، تا به تو بگويد کنار کدام احاديثي تيک گذاشته؟ آنهايي که از شهادت نوشته اند را.

بايد از مادرش بپرسي تا به تو بگويد، آخرين باري که به اصفهان آمده با مادرش از "شهادت" نجوا کرده، و مادر که شايد آن زمان تاب از دست دادن عزيزي چون عليرضا را نداشته نخواسته که بشنود! غافل از اين که عليرضا در عشق معبود مي سوزد...

*کتاب حيات پس از مرگ. نوشته ي علي محمد اسدي. موسسه بوستان کتاب

چگونه منتظريم؟!

Mon, 19 Sep 2011 11:23:00 GMT

آقا کجايي؟

بي تو وضع ما بسان قلبي بي احساس است!

آقا بيا و احساس به ما و زندگيمان ببخش

اگر دست وقتي روي آتش بود احساس سوزش نداشت، آنوقت آدم در حاليکه مي خنديد و اصلا حواسش نبود به جاي دست يک چماق سوخته داشت. و آقا اين وضع ماست! اوضاعمان بي شما روي اجاق است و ما نميفهميم! بي خيال و سر به هوا مي خنديم! داريم زغال ميشويم اصلا احساس نميکنيم! نهايتا توي مشکلات بچه گانه مان يا ظلم هايي که در دوردست به عده اي مي شود و سهم ما نهايتا شنيدن از اخبار است واکتفا به لعني و دندان قروچه اي.....کمي يادتان ميکنيم

ما چه مي فهميم اضطرار يعني چه؟ ما چه مي فهميم امن يجيب را؟ ما چه مي فهميم سالها دست بر قبضه شمشير و نيم خيز بودن را؟ ماچه مي فهميم اين معناي کلام خدا را که " وانتظروا اني معکم من المنتظرين"؟ اگر خدا هم منتظر است پس ما چه کاره ايم؟ اصلا احساس ميکنيم اين معيت را؟

خيلي ها آمدند و دانستند چگونه بايد منتظر باشند و رفتند و ما هنوز مانده ايم که چگونه؟ قصدم دلنوشته نيست که دلي که فهم ندارد حرف هايش هم چپکي است..... قصد عرض طلب بود....طلب براي ادراک درد.....که ما هنوز هم ابن سبيلان حيرتيم

خداحافظ ...

Tue, 30 Aug 2011 17:57:00 GMT

ماه رمضان امسال هم با همه برکات و نعمت هاش گذشت !

آره گذشت . دقيقه هايي بيشتر نمونده . به پايان آخرين افطار ماه رمضان.........

روز عيد هم ميرسه.روزي که به فرموده ي امير المومنين "ع" بي شباهت به روز قيامت نيست.عده اي دستشون پره و عده اي سرشون بي کلاه مونده. آرزو ميکنم خدا يک مهر قبولي پاي همه نماز روزه ها و عباداتتون زده باشه.

توي اين يک ماه کلي کار خوب کرديم؛ نمازهاي اول وقت،تلاوت قرآن،بيداري هاي سحر، چشم پوشي از کارهاي حرام، انجام خيلي از مستحبات و..... انجام دادن همه اين کارها خودش بهترين دليله برا اينکه تو ميتوني بعد از ماه رمضان هم اين کارها را ادامه بدي. پس روز عيد بيا از خدا بخوايم که اين توفيق را بهمون بده، البته اراده خودمون هم خيلي مهمه........

التماس دعا

در حوالي بساط شيطان

Sun, 07 Aug 2011 13:44:00 GMT

چندي پيش شيطان را ديدم!در حوالي ميدان بساطش را پهن کرده بود . فريب مي فروخت. مردم دور و برش جمع شده بودند. هياهو و هول مي زدند و بيشتر مي خواستند. توي بساطش همه چيز بود : غرور، حرص،دروغ ، خيانت ، جاه طلبي و ..... هرکس چيزي مي خريد و در ازايش چيزي مي داد. بعضي ها تکه اي از قلبشان را مي دادند و بعضي ها پاره اي از روحشان را . بعضي ايمانشان را مي دادند و بعضي آزادگي شان را . شيطان مي خنديد و دهانش بوي گند جهنم مي داد. حالم را به هم مي زد. دلم مي خواست همه ي نفرتم را توي صورتش تف کنم.
انگار ذهنم را خواند . موذيانه خنديد و گفت: من کاري با کسي ندارم فقط گوشه اي بساطم را پهن کرده ام و آرام نجوا مي کنم نه قيل و قال مي کنم و نه کسي را مجبور ميکنم چيزي از من بخرد.
مي بيني ! آدم ها خودشان دور من جمع شده اند . جوابش را ندادم . آن وقت سرش را نزديک تر آورد و گفت: البته تو با اين ها فرق ميکني ، تو زيرکي و مومن . زيرکي و ايمان ، آدم را نجات مي دهد. اين ها ساده اند و گرسنه . به جاي هرچيز فريب مي خودند. از شيطان بدم مي آمد،حرف هايش اما شيرين بود . گذاشتم که حرف بزند و او هي گفت و گفت و گفت.....
ساعت ها کنار بساطش نشستم تا اينکه چشمم به جعبه ي عبادت افتاد که لابلاي چيزهاي ديگر بود. دور از چشم شيطان آن را برداشتم و توي جيبم گذاشتم . با خودم گفتم : بگذار يکبار هم شده کسي چيزي از شيطان بدزدد. بگذار يکبار هم او فريب بخورد. به خانه آمدم و در کوچک جعبه ي عبادت را باز کردم.توي آن اما جز غرور چيزي نبود. جعبه ي عبادت از دستم افتاد و غرور توي اتاق ريخت. فريب خورده بودم، فريب. دستم را روي قلبم گذاشتم ، نبود . فهميدم آن را کنار بساط شيطان جا گذاشتم. تمام راه را دويدم. تمام راه دويدم. تمام راه لعنتش کردم . تمام راه خدا خدا کردم. مي خواستم يقه ي نامردش را بگيرم ، عبادت دروغي اش را توي سرش بگوبم و قلبم را پس بگيرم.
به ميدان رسيدم شيطان اما نبود . آن وقت نشستم و هاي هاي گريه کردم. اشک هايم که تمام شد بلند شدم ، بلند شدم تا بي دلي ام را با خود ببرم که صدايي شنيدم ، صداي قلبم را !
و همان جا بي اختيار به سجده افتادم و زمين را بوسيدم به شکرانه ي قلبي که پيدا شده بود........

بيائيد ماه رمضان امسال را نماز اول وقت بخوانيم !

Sun, 31 Jul 2011 19:05:00 GMT

اي بنده ي ناتواني كه ندانسته فراموش مي كني و ناآگاهانه مغلوب خواب مي گردي و ناخواسته بيمار و مسن مي گردي و نا آگاهانه به گرفتاري هاي سخت مبتلا مي شوي و ناخواسته به واسطه ي از دست رفتن امور دلخواهت دردمند مي شوي و سرانجام نادانسته جان مي سپاري !

چه چيز تو را بر سوء ادب نسبت به پادشاه عالميان، توانا و گستاخ گردانيده كه نداي تلويحي او را كه براي قيام عبوديت و بندگي اش فرا ميخواند مكرر مي شنوي ولي آن را كوچك شمرده و توجه نمي كني؟

اگر يهود و نصاري آن را مي شنوند و التفاتي ندارند و تو نيز چنين مي كني پس واقعا فرق ميان تو و آنان چيست؟

اگر ندايي از پشت خانه ي خويش بشنوي و گوينده اي كه از صدق گفتارش باخبر نيستي به تو بگويد كه اين صداي فلان خليفه يا پادشاه است يا صداي كسي كه به بخشش او اميد داري آيا كارهايت را رها نمي كردي و براي پاسخ به آن ندا بر نمي خواستي؟

آيا نداي تمام پيامبران و اوصيا و تمام دعوت كنندگان به سوي پادشاه زمين و آسمان در نزد تو بي اهميت تر از گفتار شخصي است كه يقينا از راستگوئي او بي خبري؟!!

حي علي الصلاه